Astatotilapia burtoni

Astatotilapia burtoni

Astatotilapia burtoni

Handelsbenaming: Haplochromis burtoni
Lengte: 12 cm - 7 cm
Legsel: 35 eieren
Aquarium: 150 cm - 400 liter
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt voor in Tanganyikameer en Kivumeer en omringende rivieren.
Habitat: De A. butoni wordt gevonden in langzame stromingen en rivieren, delta’s, vijvers, lagunes en in het ondiepe kustwateren van het meren.


Ervaring: Mijn ervaring met de A. burtoni is dat het een vis met een grote bek is, niet letterlijk natuurlijk. De A. burtoni heb ik gehouden in een 160x60x60 en 200x80x60 en deinst nergens voor terug. Hij gaat gerust het gevecht aan met grotere vissen. Hierdoor kun je de A. burtoni dus prima combineren bij etterbakjes uit de Neolamprologine familie. Mijn grootste man is zelfs zo overmoedig dat zodra ik met mijn arm in de bak ga en ik in zijn territorium kom hij mijn arm aanvalt (hoe bedoel je overmoedig).
Het zijn wel drukke vissen, de mannen zijn constant bezig territorium af te bakenen, hierbij zullen ze regelmatig knokken met de mannen van de eigen soort wat een mooi plaatje oplevert.
Wat betreft de samenstelling in het aquarium heb ik de volgende aanbeveling: drie mannen en minimaal vier vrouwen. Waarom? Zet je één mannetje bij meerdere vrouwen dan gaat het mannetje constant met de vrouwtjes knokken of paren hierbij zullen de vrouwen het onderspit delven zodat er alleen het mannetje over blijft. Bij twee mannen en een aantal vrouwen zullen de twee mannen het leiderschap opeisen totdat er eentje het loodje legt. Bij drie (of meer) mannen zullen ze de aandacht over elkaar verdelen. Wel moeten er meer vrouwtjes zijn dan mannetjes omdat zodra een vrouwtje eitjes in haar bek heeft ze zich afzondert en het dan niet prettig is dat ze steeds belaagt wordt door hitsige mannetjes.

Kweek: Zelf heb ik nog niet gekweekt met de A. burtoni maar de kweek is relatief eenvoudig, ze kweken bijna net zo gemakkelijk als konijnen. Het vrouwtje neemt haar eigen eitjes in de bek en het mannetje zal het vrouwtje bevruchten terwijl ze naar de eitjes afgebeeld op de aarsvin van het mannetje hapt. Na een plus minus 21 dagen zal het vrouwtje het jongbroed loslaten deze gaan dan aan het wateroppervlak zwemmen. Je zult snappen dat er in een showbak dan weinig van overblijft. Zelfs al heb je een speciaal bak met alleen de A. burtoni dan zal er weinig overblijven. Het beste is om het vrouwtje apart te zetten na 15 dagen (als je het eerder doet kan het zijn dat ze de eitjes inslikt). Ze zal vanzelf het jongbroed loslaten.
Het vrouwtje eet vrijwel niets zolang aan het muil broeden is. In een showbak waarin het wat drukker is durft het vrouwtje soms niet de jongen los te laten en houdt ze ze te lang in de bek. Doet ze dit te lang dan zal het kaakbeen breken en zul je een uitstekend bot onder haar bek zien zitten. Dit kan dodelijk zijn. Mocht je waarnemen dat het vrouwtje te lang de jongen vasthoudt dan is de remedie simpel, vrouwtje uitvangen waarschijnlijk laat ze meteen de jongen los en anders doet ze dat vrijwel meteen in het nieuwe onderkomen waar ze rust vindt.