tanganyikacichlide » Edwin WaterKip

Neolamprologus falcicula

Edwin WaterKip — Mon, 20 Jun 2011 10:00:47 +0000

Neolamprologus falcicula

Handelsbenaming: Lamprologus walteri en Lamprologus cygnus
Lengte: 8 cm - 7 cm
Legsel: 25 eieren
Aquarium: 60 cm - 80 liter
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt voor langs de noordoostelijke oever, tussen Rutunga (Burundi) en de monding van de Malagarazi (Tanzania).
Habitat: De Neolamprologus falcicula wordt aangetroffen in rotsachtige en overgangszones, op een diepten van 10 tot 30 meter.

Ervaring: De meeste mensen vinden de Neolamprologus falcicula erg mooi als ze in de winkel rondzwemmen. Een grijze vis met een opvallende gele vlek rond de kop.
Maar let op, dit is het jeugdkleed. Verdwijnt de gele vlek en blijven ze grijs, met soms wat zwarte oneffenheden.
Het is een pittige cichlide die zich niet het kaas van het brood laat eten. Ook de jongen zijn al snel erg territorium gericht en verdedigen dit fel. Bedenk van te voren welke medebewoners je erbij zet.
In het aquarium zou ik hem of als soort houden zodat je de jongen met gele vlekken leuk ziet rondzwemmen of als bijvis aangezien de volwassen variant niet heel speciaal is om te zien. Desalniettemin blijft het een weinig gehouden leuke vis.

Kweek: Geen kweekervaring. Waarschijnlijk hebben de algemene Lamprologine kweekmanieren succes om met de Neolamprologus falcicula te kweken.

Hier zie je hoe een Simpleviewer Flash gallerij weergeven zou moeten worden. Klik hier om de gallerij in het bericht te openen in jouw browser.

Cyprichromis sp. “leptosoma jumbo”

Edwin WaterKip — Mon, 06 Jun 2011 10:00:12 +0000

Cyprichromis sp. "leptosoma jumbo"

Handelsbenaming: Kitumba-, Malasa-, en Jumbo-Leptosoma.
Lengte: 12 cm - 10 cm
Legsel: 25 eieren
Aquarium: 200 cm - 400 liter
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt voor in het zuiderlijke helft van het meer.
Habitat: De Cyprichromis sp. 'leptosoma jumbo' komt voor in open water in de directe nabijheid van rotsen zonder sendiment op een diepten van 5 tot 40 meter.

Ervaring: Mijn ervaring is zeer positief met de Cyprichromis sp. 'leptosoma jumbo'. Het zijn drukke vissen waarbij de mannen nogal lomp uit de hoek kunnen komen. Ik heb ze in een 200cm aquarium met een aantal Lamprologine soorten die voor afleiding zorgen.
Het meest ideale is als gestart wordt met een man/vrouw verhouding die gelijk is. Mocht om wat voor reden een man of vrouw overlijden dan is dat wel vervelend maar maakt voor de groep niet uit die blijft in evenwicht.

Zoals al beschreven het zijn zichtbare vissen met mooie kleuren. Tenminste de mannen zijn mooi op kleur. De vrouwtjes blijven grijs/roze. De mannen zijn constant bezig de vrouwtjes te imponeren of elkaar te overtuigen wie de dominantste man is. Dit doen ze door vooral eerst hun kleurenpracht te laten zien. Ze kunnen ook in gevecht raken met elkaar. Belangrijk is het daarom dat in het aquarium voldoende hoog opgestapelde rotsen aanwezig zijn.

Aandachtspunten: man/vrouw verhouding gelijk, open zwemwater, hoge rotspartijen, combineert goed met lamprologine soorten.

Kweek: Kweken doe ik niet met deze soort. Zodra een vrouwtje een bek vol eitjes heeft en het is geen soort aquarium dan zou je het vrouwtje kunnen uitvangen totdat ze de jongen los laat.
Een andere optie is als je een soort aquarium hebt of geen rovende/visetende bewoners dat je een veld Valisinera/Hydrilla aanlegt waar tussen de jongen zich kunnen verstoppen.

Hier zie je hoe een Simpleviewer Flash gallerij weergeven zou moeten worden. Klik hier om de gallerij in het bericht te openen in jouw browser.

Neolamprologus mustax

Edwin WaterKip — Mon, 16 May 2011 07:00:51 +0000

Neolamprologus mustax

Lengte: 9 cm - 7 cm
Legsel: 25 eieren
Aquarium: 100 cm - 160 liter
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt voor in zuidelijke deel, tussen Moliro Bay (Kongo) en Chituta Bay (Zambia).
Habitat: De N. mustax wordt aangetroffen in rotsachtige gebieden, op een diepten van 5 tot 25 meter

Ervaring: Een weinig gehouden cichlide terwijl deze goed in de handel verkrijgbaar is. Zelf denk ik dat het komt door het nogal saaie uiterlijk van de N. mustax. Grijs met een oker/geel randje rond de vinnen. Het is een vrij milde Neolamprologus variant die zich makkelijk laat overrulen door andere Neolamprologinen.
Het houden van de N. mustax is relatief eenvoudig. Ze leven tussen de rotsen dus zorg voor verschillende territoria in het aquarium. Liever verspreidt een aantal stenen dan ëën grote hoop, aangezien deze grote hoop gezien kan worden als ëën territorium.

Kweek: Kweken doe ik zelf niet. Wat ik gezien heb is de kweek eenvoudig. Als er een koppel gevormd is dan hebben deze een holletje (rotsen of een kweekpotje) nodig. Zodra de jongen groot genoeg zijn worden ze het nest uitgeschopt en worden ze verdragen door de ouders. Ze worden wel weggejaagd zodra er een nieuw nest jongen is.

Hier zie je hoe een Simpleviewer Flash gallerij weergeven zou moeten worden. Klik hier om de gallerij in het bericht te openen in jouw browser.

Neolamprologus savoryi

Edwin WaterKip — Mon, 22 Feb 2010 11:18:55 +0000

Neolamprologus savoryi

Lengte: 8 cm - 7 cm
Legsel: 30 eieren
Aquarium: 100 cm - 160 liter
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt voor in het gehele meer.
Habitat: De N. savoryi wordt aangetroffen in de overgangszones en rotsachtige habitats op diepten van 5 tot 35 meter.

Ervaring: De N. savoryi gedraagt zich bij mij als een rustige cichlide. Dit komt vooral omdat ik pittige medebewoners heb. Hiermee wil ik meteen aangeven dat bij zwakkere medebewoners de N. savoryi waarschijnlijk het grootste gedeelte van de bak opeist.
Mijn advies is dan om deze vis of als soort in een bak te houden of in combinatie met medebewoners die tegen een stootje kunnen of zelf stootjes uitdelen. Ik heb voornamelijk Neolamprologine soorten bij de N. savoryi rondzwemmen en ik merk dat dit in verhouding tot elkaar staat.
Wat betreft de inrichting schuilt de N. savoryi graag in holen tussen en onder rotsen. Zorg er dan ook voor dat er door de hele bak genoeg aanwezig zijn zodat ze ergens hun territorium kunnen maken.
Wat betreft kleur is het een eenvoudig bruin/zwart visje maar aangezien je ze niet heel veel ziet maakt het wel een bijzonder visje.
Op dit moment heb ik een kweekkoppel in een 60cm bakje zitten. Dit strookt niet met het minimale advies van 100cm maar bij mij werkt het. Hiermee wil ik ook niet pretenderen dat iedereen nu de N. savoryi in een 60cm bakje moet doen. Sterker nog wil je het op veilig spelen is groter altijd beter! Belangrijk bij het houden van een koppel is dat het een bestaand koppel is en dat ze los van elkaar kunnen schuilen. Regelmatig vinden ze elkaar niet zo lief en dan zit de een links in de stenenstapel en de ander rechts.

Kweek: Hierboven staat al beschreven waar je op moet letten bij een koppeltje. Als er dan eindelijk eitjes zijn die uitkomen, zijn we er nog niet. Goed bijhouden hoe oud de jongen zijn is belangrijk. Zodra moeders een nieuw nest verwacht zal ze de jongen verjagen. Willen de jongen niet weg dan zullen ze het niet redden. Worden ze verjaagd en ze komen bij vader terecht dan zal deze territoriumdrang krijgen en het kroost omleggen.
Als je de jongen apart zet, zorg dan dat je alles bij elkaar zet zodat ze elkaar bezig houden en dat ze geen territorium kunnen maken dus de bak kaal inrichten. Zelfs de jongen zijn al pittige vissen en als je ze laat opgroeien in combinatie met andere vissen dan moeten deze ruim (lees 3 á 4x) groter zijn dan de N. savoryi.

Hier zie je hoe een Simpleviewer Flash gallerij weergeven zou moeten worden. Klik hier om de gallerij in het bericht te openen in jouw browser.

Neolamprologus obscurus

Edwin WaterKip — Mon, 25 Jan 2010 11:13:03 +0000

Neolamprologus obscurus

Lengte: 8 cm - 6 cm
Legsel: 25 eieren
Aquarium: 80 cm - 100 liter
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt slechts voor in de zuidelijke oevers van het meer voor, tussen Cap Tembwe en Cape Kachese.
Habitat: De N. obscurus wordt aangetroffen in de overgangszones op diepten van 10 tot 30 meter. Wordt ook doorgaans in ondiep water aangetroffen.

Ervaring: De N. obscurus heeft een grote bullebak die wel wat wegheeft van de bek van soorten als de Altolamprologus calvus en Altolamprologus compressiceps. Bij meerdere cichliden in de bak gedraagt hij zich niet als een bullebak. Er is mij wel een verhaal bekend dat als ze de enige cichliden zijn ze het fel opnemen tegen meervallen.
Het beste kunnen ze dus afleiding krijgen van andere soorten cichliden. Bij extreem felle soorten zullen ze zich terugtrekken en een bijna egaal donkere kleur krijgen om niet op te vallen. Bij mij waren ze zwaar ondergeschikt bij soorten als de Neolamprologus leleupi, Neolamprologus buescheri en Astatotilapia burtoni. Nu ze niet meer in dezelfde bak zitten komt de N. obscurus beter tot zijn recht. Houd hiermee dus rekening als je de Neolamprologus obscurus veel wilt zien, geen rasetters erbij zetten!

Kweek: Ik heb nog niet met deze soort gekweekt. Wel weet ik dat er maar weinig eieren per legsel zijn en niet alles opgroeit tot een jong visje. Bij een goed koppel blijven er meestal 5 - 10 jongen over.

Hier zie je hoe een Simpleviewer Flash gallerij weergeven zou moeten worden. Klik hier om de gallerij in het bericht te openen in jouw browser.

Variabilichromis moorii

Edwin WaterKip — Mon, 02 Nov 2009 11:55:33 +0000

Variabilichromis moorii

Lengte: 12 cm - 15 cm
Legsel: 300 eieren
Aquarium: 80cm (soort aquarium met koppel) anders vanaf 100cm - 180 liter
Voeding: Ze kunnen worden gevoed met levend voer, waaronder; krill, garnalen, stukjes mossel, mysis, artemia, maar ook droogvoer en spirulinavlokken.
Verspreiding: Komt voor in het zuidelijke helft van het meer.
Habitat: De V. moorii komt voor op de rotsachtige en overgangszones op een diepten van 1 tot 10 meter.

Ervaring: De V. moorii wordt vaak als zeer agressief gezien. Dit komt met name omdat de V. moorii het territorium zeer fel bewaakt, zeker in tijden van eitjes en/of jongen.
In een te kleine bak zullen medebewoners zonder pardon hardhandig uit het territorium verwijderd worden. De bakmaat die hierboven ook staat aangegeven is uitsluitend geschikt voor een gevormd koppel. Vanaf een meter kunnen er medebewoners toegevoegd worden maar dan wel soorten die tegen een stootje kunnen en een stootje kunnen uitdelen. Als medebewoners moet dan gedacht worden aan soorten uit de Neolamprologine familie.
Zoals eerder genoemd de ouders verdedigen het territorium zeer fel in geval van een nest. Het vrouwtje heeft dubbele eierstokken waardoor ze veel eieren kan afzetten. Een volwassen vrouw zet met gemak 300 eieren af. Het is een prachtig gezicht om moeders, met een diepzwarte kleur te zien en daaromheen een wolk gele jonkies. Het jeugdkleed van de kleine V. moorii is geel, dit houden ze tot ze ruim een jaar zijn. Daarna zullen ze verkleuren naar bruin en uiteindelijk zwart. Het kan voorkomen dat een jonge vis die donker gekleurd is terug schiet naar geel bij stress.
Het vrouwtje wordt doorgaans groter dan het mannetje. Bij volwassen exemplaren scheelt dit zo'n 1 á 2 cm.
Zelf geniet ik enorm van een in en in zwarte vis met een sierlijk helder blauw randje om de vinnen. Eenvoudig maar o zo sierlijk! Helaas worden ze in het onhandelbare hoekje gezet terwijl dit vaak de fout is van de aquariumhouder die een verkeerde combinatie visbestand heeft.

Kweek: Zoals hierboven beschreven heeft het vrouwtje dubbele eierstokken waardoor er veel eitjes afgezet kunnen worden. Als de jongen bij de ouders blijven dan zetten ze gemiddeld 1x per jaar af. Worden de jongen weggehaald om in een aparte bak te laten opgroeien dan kan er vaker afgezet worden, maar geeft geen garantie op vaker afzetten. Het is dus ook niet een advies om de jongen weg te halen zodat het vrouwtje opnieuw gaat afzetten. Een goede reden om de jongen weg te halen kan zijn omdat ze anders opgegeten worden door medebewoners en je toch wat nakweek wilt overhouden.
De jongen kunne gevoerd worden met fijn opfokvoer of artemia.
In het eerste jaar zullen de jongen vrij rap groeien. Bij mij is de ervaring dat de V. moorii in het algemeen vrij snel groeit t.o.v. andere Tanganyika cichliden.

Hier zie je hoe een Simpleviewer Flash gallerij weergeven zou moeten worden. Klik hier om de gallerij in het bericht te openen in jouw browser.

Neolamprologus modestus

Edwin WaterKip — Mon, 02 Nov 2009 11:10:24 +0000

Neolamprologus modestus

Lengte: 13 cm - 11 cm
Legsel: 50 eieren
Aquarium: 120 cm - 240 liter
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt slechts voor in de zuidelijke deel van het meer voor, tussen Moliro (Kongo) en Chituta Bay (Zambia).
Habitat: De N. modestus wordt aangetroffen in ondiepe oeverzones.

Ervaring: Mooie vis waar ik bij toeval op gestuit ben. Hij heeft veel weg van de N. mondabu en N. sp eseki. De soorten zijn uit elkaar te houden door naar de staartvin te kijken. Deze is mooi afgerond bij de N. modestus en bij de andere soorten heb je harde driehoeken.
Toen ik ze kreeg waren ze roze van kleur. Echter begint het grootste mannetje nu bruin/zwart te worden. Er verschijnt een blauwe gloed onder het oog en de zijvinnen worden geel van kleur.
Zo vol op kleur is de N. modestus op zijn mooist. Mijn ervaring ermee is dat het een vrij milde vis uit de Neolamprologine familie is. Echter de vorige eigenaar had er zijn handen vol aan aangezien ze daar heer en meester waren in de bak. Daar overruleden ze met gemak de lieve vissen als Altolamprologus en gobies.
Zorg dus dat je medebewoners ook enig pit hebben.

Kweek: Heb nog niet gekweekt met deze soort.

Hier zie je hoe een Simpleviewer Flash gallerij weergeven zou moeten worden. Klik hier om de gallerij in het bericht te openen in jouw browser.

Astatotilapia burtoni

Edwin WaterKip — Thu, 17 Sep 2009 11:12:06 +0000

Astatotilapia burtoni

Handelsbenaming: Haplochromis burtoni
Lengte: 12 cm - 7 cm
Legsel: 35 eieren
Aquarium: 100 cm - 160 liter
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt voor in Tanganyikameer en Kivumeer en omringende rivieren.
Habitat: De A. butoni wordt gevonden in langzame stromingen en rivieren, delta’s, vijvers, lagunes en in het ondiepe kustwateren van het meren.

Ervaring: Mijn ervaring met de A. burtoni is dat het een vis met een grote bek is, niet letterlijk natuurlijk. De A. burtoni heb ik gehouden in een 160x60x60 en 200x80x60 en deinst nergens voor terug. Hij gaat gerust het gevecht aan met grotere vissen. Hierdoor kun je de A. burtoni dus prima combineren bij etterbakjes uit de Neolamprologine familie. Mijn grootste man is zelfs zo overmoedig dat zodra ik met mijn arm in de bak ga en ik in zijn territorium kom hij mijn arm aanvalt (hoe bedoel je overmoedig).
Het zijn wel drukke vissen, de mannen zijn constant bezig territorium af te bakenen, hierbij zullen ze regelmatig knokken met de mannen van de eigen soort wat een mooi plaatje oplevert.
Wat betreft de samenstelling in het aquarium heb ik de volgende aanbeveling: drie mannen en minimaal vier vrouwen. Waarom? Zet je één mannetje bij meerdere vrouwen dan gaat het mannetje constant met de vrouwtjes knokken of paren hierbij zullen de vrouwen het onderspit delven zodat er alleen het mannetje over blijft. Bij twee mannen en een aantal vrouwen zullen de twee mannen het leiderschap opeisen totdat er eentje het loodje legt. Bij drie (of meer) mannen zullen ze de aandacht over elkaar verdelen. Wel moeten er meer vrouwtjes zijn dan mannetjes omdat zodra een vrouwtje eitjes in haar bek heeft ze zich afzondert en het dan niet prettig is dat ze steeds belaagt wordt door hitsige mannetjes.

Kweek: Zelf heb ik nog niet gekweekt met de A. burtoni maar de kweek is relatief eenvoudig, ze kweken bijna net zo gemakkelijk als konijnen. Het vrouwtje neemt haar eigen eitjes in de bek en het mannetje zal het vrouwtje bevruchten terwijl ze naar de eitjes afgebeeld op de aarsvin van het mannetje hapt. Na een plus minus 21 dagen zal het vrouwtje het jongbroed loslaten deze gaan dan aan het wateroppervlak zwemmen. Je zult snappen dat er in een showbak dan weinig van overblijft. Zelfs al heb je een speciaal bak met alleen de A. burtoni dan zal er weinig overblijven. Het beste is om het vrouwtje apart te zetten na 15 dagen (als je het eerder doet kan het zijn dat ze de eitjes inslikt). Ze zal vanzelf het jongbroed loslaten.
Het vrouwtje eet vrijwel niets zolang aan het muil broeden is. In een showbak waarin het wat drukker is durft het vrouwtje soms niet de jongen los te laten en houdt ze ze te lang in de bek. Doet ze dit te lang dan zal het kaakbeen breken en zul je een uitstekend bot onder haar bek zien zitten. Dit kan dodelijk zijn. Mocht je waarnemen dat het vrouwtje te lang de jongen vasthoudt dan is de remedie simpel, vrouwtje uitvangen waarschijnlijk laat ze meteen de jongen los en anders doet ze dat vrijwel meteen in het nieuwe onderkomen waar ze rust vindt.

Hier zie je hoe een Simpleviewer Flash gallerij weergeven zou moeten worden. Klik hier om de gallerij in het bericht te openen in jouw browser.