Lengte: 10 cm - 6 cm
Legsel: 20 eieren
Aquarium: 80 cm - 120 liter
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt voor in het zuiderlijke helft van het meer.
Habitat: De Lepidiolamprologus meeli wordt aangetroffen in en nabij lege slakkenhuizen met een zanderige ondergrond. Op diepten van 10 tot 30 meter.


Ervaring: De Lepidiolamprologus meeli is een slakkenhuiscichlide die je niet vaak tegenkomt. Vaak zijn de aangeboden exemplaren gewoon hecqui's. Als je toch de echte meeli weet te bemachtigen is dit zeker een mooie vis die erg aan te raden is. Voor een goed koppel is een bak van 80cm genoeg. Ga je voor een harem (in mijn geval 1/3) is een bak van 100-120cm nodig. De vrouwen zijn onderling erg agressief. Ook tegen andere vissen staan ze hun mannetje. Goede soorten om er bij te houden zijn de Neolamprologus soorten, Synodontissen, Altolamprologussen en Julidochromissen. Richt de bak zo in dat de vrouwtjes elkaar niet zien. Dus links in de bak een groepje slakkenhuizen, in het midden eentje, en rechts een. Hier tussen kun je dan stenen leggen en wat Vallisneria planten zodat ze elkaar niet steeds opzoeken.
Deze soort is een leuke slakkenhuiscichlide, en het is eens wat anders dan de L. brevis of de L. occelatus. Ben je op zoek naar een leuke eerste slakkenhuiscichlide dan zou ik deze soort toch afraden. Ze zijn een flink stuk agressiever dan de meeste andere en hebben hierdoor wel een gebruiksaanwijzing.

Kweek: De kweek van deze soort is niet al te moeilijk als je een goed koppel of harem hebt. De man zal de vrouwtjes bezoeken bij de slakkenhuizen. Als de eitjes afgezet zijn en het mannetje heeft ze bevrucht dan zal de vrouw de verdere zorg op zich nemen. Ze jaagt iedereen weg en beschermd zo de jongen. Het kan goed voorkomen dat het mannetje meerdere vrouwen tegelijk heeft, en zo kun je opeens op 3 plekken in je bak een zwerm jongen hebben.