Xenotilapia spilopterus

Xenotilapia spilopterus

Xenotilapia spilopterus

Lengte: 12 cm - 11 cm
Legsel: 20 eieren
Aquarium: 100 cm - 160 liter (minimum voor soortaquarium)
Voeding: Witte, zwarte muggenlaren, mysis, daphnia, artemia, vlokvoer etc.
Verspreiding: Komt voor in het zuidelijke helft van het meer, tussen Kigoma (Tanzania) en Kapampa (Kongo).
Habitat: De X. spilopterus komt voor in de ondiepe overgangszones.


Ervaring: Deze soort komt bij een medeforumlid vandaan waar er 4 in een bak van 100cm zaten, als enige soort. Dit is naar mijn mening dan ook echt de minimale bakmaat voor dit aantal dieren, aangezien ze in de tijd van paring redelijk agressief uit de hoek kunnen komen naar de andere vissen (hierbij verwonden ze de andere vissen overigens niet). Verder is deze Xeno een echte goedsul.

In mijn bak van 120x40x45 zitten op dit moment; 10x Paracyprichromis nigripinnis en 4x Xenotilapia spilopterus. Bij de introductie van de paracyps, deze waren toen rond de 3.5cm, waren ze erg nieuwsgierig en bleven ze steeds rond de school hangen. Voor de rest storen ze zich helemaal niet aan hen, ze gedragen zich alsof ze er niet zijn. Misschien dat dit nog veranderd naarmate de paracyps groter worden.

Erg zand gebonden zijn deze xeno's niet, ze nemen af en toe een hap zand en hangen er af en toe boven, maar verder zitten ze liever boven de rotsen. Ze zwemmen ook niet in een vaste laag, maar de middelste is toch wel favoriet. Rotsen zijn dus echt een must voor deze soort. Wat beplanting stellen ze ook wel op prijs, bij mij hebben ze dit in de vorm van Vallisneria spiralis.

Kwa voeding zijn ze niet moeilijk, ze accepteren granulaat, vlokken, diepcries ect. Cyclops is wat ze het lekkerste vinden bij mij, en dat is mooi ook want daarin zit caroteen wat zorgt voor mooiere kleuren. Omdat het zo klein is, zullen ze ook meer zand happen.

In de toekomst wil ik de groep graag uitbreiden. Hiermee wacht ik alleen wel nog even, aangezien er nu een vrouw een bek vol eitjes heeft en ik haar geen extra stress wil geven.

Kweek: Als eerste is net als bij bijna alle andere vissoorten van belang dat je deze bi-parentale muilbroeder goed, en dus niet veel, voert. Voldoende afwisseling brengt ze wel in de stemming en een waterverversing kan de doorslag geven. Daarna moet je goed het gedrag gaan opserveren, zodra ze een beetje kribbig worden tegen de soortgenoten gaat het niet heel lang meer duren tot ze aan afzetten. Als ze gaan afzetten zal je het volgende zien: het vrouwtje jaagt alle omliggende vissen weg, en gaat dan boven het zand hangen tot haar partner erbij komt. Dan gaat ze met haar buik over het zand schuiven en maakt ze zwembewegingen met haar staart. Dat is het moment dat ze haar eieren loslaat. Hierna bevrucht de man ze en dan neemt de vrouw ze in haar bek. Verder dan dit heb ik het nog niet meegemaakt, maar zodra ik dit wel heb, zal kijken of ik dit artikel kan updaten.